Kantoor aan huis

Sinds afgelopen jaar werk ik voornamelijk vanuit mijn eigen bureau en mijn eigen huis. Ik heb daar nog lang geen heel efficiƫnte modus in gevonden. De was, oh die planten moeten water, oei de buurvrouw aan de deur..

Die afleiding is er allemaal niet als je op een kantoor zit. Maar inderdaad, zoals in dit artikel wordt betoogd, er is continu een hoop andere afleiding.
Los daarvan heb ik het hele kantoor-idee nooit zo goed begrepen. Elke dag al die poppetjes die rond dezelfde tijd hun huis uit gaan, in een verder meestal lege auto stappen, een eindje rijden, een groot gebouw instappen, acht uur iets doen dat in 95% van de gevallen net zo goed thuis gedaan had kunnen worden, om vervolgens thuis na het eten doodmoe op de bank te vallen voor de televisie. Tot het bedtijd is. Uitkijkend naar het weekend, als de verplichte verplaatsingen en de kwetterende collega’s even vergeten kunnen worden. Wel jammer dat de agenda op zaterdag propvol zit met de wekelijkse bodschappen, de schoonmaak en sociale verplichtingen. Zondag ‘ff lekker niks’ en maandag begint de riedel opnieuw.

Overdag zijn de meeste huizen leeg. De kinderen worden buiten schooltijd elders opgevangen. Steeds vaker gebeurt dat in ‘kindcentra’. Dat zijn een soort kantoorgebouwen, maar dan voor kinderen van 0 tot 12 jaar. De kindcentra zijn van alle gemakken voorzien, zodat de kinderen buiten de lesuren kunnen spelen en knutselen. Bijna net als thuis.

In het weekend moet iedereen -de persoon zelf incluis- weer even wennen aan de persoon die op zondag de courgettes snijdt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *