Niet voor mannen

Godverdommenondedju! Hoe kan het dat er anno 2019 nog altijd geen vrouwvriendelijke manier gevonden is om borsten te checken op ongewenste elementen?

Vanaf je dertigste mag je met regelmaat met de benen wijd, om tot bloedens toe wat baarmoederslijmvlies weg te laten krabben voor onderzoek.
Vanaf je vijftigste komt daar het tergen van een andere erogene zone bij: om het jaar een mammografie laten maken. Vrijwillig, natuurlijk. Bevolkingsonderzoek is geen verplichting (maar je bent wel een idioot als je die gratis screening laat liggen, zeggen de folders impliciet).

In mijn geval was het niet het reguliere verhaal: de oproep voor het bevolkingsonderzoek had ik weggegooid. Vanwege aanhoudende pijnklachten vond de huisarts het toch verstandig voor alle zekerheid een foto te laten maken. Mijn huisarts is een pragmatische man. ‘Doe maar even, dan ben je er vanaf. Waarschijnlijk zijn het je hormonen, maar ik sluit toch liever alle andere opties uit. En mocht er iets zijn, dan zijn we er op tijd bij en kunnen we het leven behouden.’ Of leven redden, ik weet niet meer precies wat hij zei. De visioenen van ooit lang geleden bij het onderzoeken van een knobbeltje, blokkeerden mijn brein.
‘Even een foto maken’. Right.
Gelukkig was er toevallig een gaatje bij de röntgenafdeling en hoefde ik maar één slapeloze nacht peentjes te zweten.
Gelukkig wist ik vantevoren niet dat er viér foto’s gemaakt zouden worden: twee van elke borst.

Twee keer horizontaal en twee keer verticaal, werd mijn voorkant gemangeld. De verpleegkundige was heel lief, maar kon er ook niets leukers van maken: ‘Ja mevrouw, hoe kleiner de borsten, hoe pijnlijker.. Helaas.’ Nou, helaas. En ik kwam juist omdat die ukkies al behoorlijk pijnlijk wáren. De tranen sprongen in mijn ogen, elke keer van de vier keren dat een borst langzaam harder.. harder.. en nóg een beetje harder, geplet werd tussen de twee walsen met röntgenapparatuur.

‘Gaat het?’ ‘Ja hoor..’ zei ik met natte wangen. Ik kreeg een glaasje water en de mededeling dat er voor alle zekerheid ook nog even een echo gemaakt zou worden. De dingen die ze zagen waren waarschijnlijk onschuldige cystes, maar toch.
De arts was prettig rustig, precies zakelijk genoeg om me niet ongemakkelijk te laten zijn bij het intieme gefriemel. Hij legde al tijdens het maken van de echo uit wat hij zag en wat dat betekende. Niets om me zorgen over te maken, hoe vervelend ook. De overgang, met bijbehorende klachten.

Hormonen zijn een bitch.
Een mammografie is in veel gevallen een levensreddend onderzoek.
De uitvinder van dat verpletterende röntgenapparaat is waarschijnlijk een man.
Waarschijnlijk heeft hij dat apparaat niet uitgetest op zijn eigen edele delen.

3 Replies to “Niet voor mannen”

    1. En dan te bedenken dat er eigenlijk weinig op te zien is. Als ze ‘iets’ zien, weten ze nog niks. Waarom niet meteen een echo? Is dat echt zoveel duurder? Zoveel duurder dat het zo’n pijnlijk onderzoek rechtvaardigt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *