Home » Poëzie » Poëziebus: poëtische parels op de parkeerplaats

Poëziebus: poëtische parels op de parkeerplaats

Leestijd: 2 minuten

Poëziebus: poëtische parels op de parkeerplaats

Afgelopen donderdag (23 juni) was het terrein van het Werkgebouw een avond lang het vreedzame strijdtoneel van een dichterlijke uitspatting.

De Poëziebus hield halt in Maastricht, met een gezelschap van maar liefst vijftig dichters dat een week lang door België en Nederland trok, om op elke rustplaats ruim honderd gedichten voor te dragen. Heel even leek het er op dat er beduidend meer dichters dan luisteraars zouden zijn, een handvol mensen wachtte in de zomerzon op een buslading poëten. Tegen de tijd dat het bonte gezelschap klaar was om het podium te betreden was de verhouding publiek/performers ongeveer 50/50. De rest van gedichtenminnend Maastricht heeft echt wat gemist.

Elke dichter droeg twee werken voor. Achter elkaar door, behoudens twee pauzes. De eerste was noodgedwongen: een verdwaalde en tamelijk dronken man die het erg moeilijk vond zijn mond te houden moest onder zachte dwang van het terrein verwijderd worden. Maar niet nadat hij eventjes plaats had genomen op het podium. Helaas voor hem: zijn vertrek van het terrein kreeg meer applaus dan zijn optreden.

Ik hoor je intussen denken: hónderd gedichten? Is dat niet een beetje heel erg veel? Wordt dat niet vreselijk saai, langdradig of onbehapbaar? Nee. Geen moment. Natuurlijk sprak niet elke dichter iedereen even sterk aan maar de enorme variatie aan stijlfiguren (letterlijk en figuurlijk) hield de vaart er probleemloos in. Er werd genoten, zowel door het publiek als de dichters zelf.

Doordat de dichters al een paar dagen samen in de bus zaten, waren intussen ook samenwerkingen ontstaan. Een van de eerste dichters bracht een prachtig gedicht aan Lotte Dodion, die daar toen zij een half uurtje later aan de beurt was ontroerend mooi op reageerde. Zo snel kan het gaan als de liefde voor taal gedeeld wordt.

Al met al waren de ruim (sommigen smokkelden een derde werk het podium op) honderd gedichten op voor het het wisten. De dichters mengden zich onder het enthousiaste publiek, er ontstonden gesprekken en signeersessies, waarna de bus onder luid applaus naar de volgende stad vertrok.

Volgend jaar weer alsjeblieft! En dan graag met wat meer ruchtbaarheid en publiek. U bent alvast getipt.