De Schuldklier

 
De schuldklier De schuldklier is een orgaan dat zich de ene keer in de buurt van het hart en de andere keer in de buurt van de hersenen bevindt. Een enkele keer zakt de schuldklier de maag in. Uitzonderlijke gevallen maken melding van de aanwezigheid van de klier in de knieën, hier kan echter sprake zijn van klieren van andere aard. De mobiliteit van de schuldklier maakt deze lastig te traceren. Bovendien gedraagt het orgaan zich onvoorspelbaar. Wanneer de schuldklier zich in de buurt van het hart bevindt, veroorzaakt deze veel verwarring. Het hart zal daarop reageren door pogingen de schuldklier weg te pompen, bij voorkeur richting hersenen. Als het hart zich hier vergist en de schuldklier naar beneden pompt, kan deze in de maag belanden en daar paniekaanvallen veroorzaken. In dat geval is het zaak de schuldklier direct te laten slinken. In acute gevallen kunt u hiervoor medicijnen gebruiken. Alcohol, cannabis of een combinatie van deze en wellicht andere vrij verkrijgbare medicijnen zijn hiervoor uitermate geschikt. Voor een wat mildere behandeling die de schuldklier tijdelijk dempt, wordt seks aangeraden. Hierbij wordt wel gewaarschuwd voor bijwerkingen die kunnen betekenen dat de schuldklier weer opborrelt richting hart. Het hart zal dan opnieuw pogen de schuldklier weg te pompen. Indien de schuldklier succesvol naar het hoofd gestuwd wordt, hangt het gedrag ervan in grote mate af van de kwaliteit van de hersenen waarin deze zich nestelt. Hoe beter de kwaliteit van de hersenen, des te meer invalshoeken er zijn vanwaaruit de schuldklier benaderd kan worden. Gezonde, goed ontwikkelde hersenen kunnen de schuldklier behoorlijke schade toebrengen, de schuldklier zal echter in het algemeen elke kans aangrijpen om met de bloedstroom mee terug naar het hart te glijden. Dit proces voltrekt zich met name in onbewaakte ogenblikken (zie bijwerkingen seks). Behandeling van een opstandige schuldklier heeft enkel effect als aard en oorzaak van de opstand grondig onderzocht worden. Vooral externe factoren kunnen de schuldklier in korte tijd enorm laten groeien. Hierbij wordt vaak vergeten dat de schuldklier met een nauwelijks zichtbare navelstreng verbonden is met interne factoren, die veelal al sinds de kindertijd aanwezig zijn. De navelstreng opent, de schuldklier zuigt zich vol en het leed is geschied voor de drager van de schuldklier weet wat er gebeurd is. In deze gevallen van verstrengeling van factoren is het zaak de navelstreng zo snel mogelijk te lokaliseren, de aard van de interne factor onder de loep te nemen en deze los van de externe factoren te behandelen. De schuldklier heeft dan minder houvast, krijgt geen zuurstof meer en zal langzaam wegkwijnen. Dit proces kan lange tijd in beslag nemen, afhankelijk van hoe diep de navelstreng ingegroeid is. De meest effectieve manier om de schuldklier onschadelijk te maken is hoop. De schuldklier zal hier direct op reageren met angst. Laat u hierdoor niet misleiden.
Oorspronkelijke tekst: 5 februari 2017.
Omslag: Peter Soudant, april 2017.
 

Wim Brands 1969-2016

Gelukkig is het lente zegt ze en komt de zomer er weer aan ze lacht haar glanzende krullen als in die reclame waarin de zon wreed schijnt zodat hij niet vergeet van de regen in zijn kop kom hoe heet die shampoo Een depressie past beter bij winter dan bij kuikens, versgemaaid gras, haren die dansen in de zon och hoe gaat die reclame ook alweer denkt hij terwijl zij zegt dat het lente is gelukkig maar want nu zal het over gaan bedoelt ze eigenlijk en hij denkt aan de volgende winter en weet dit gaat niet meer over, niet vanzelf -- Hanneke van Dongen. 8 april 2016, naar aanleiding van de zelfdoding van Wim Brands

Leefdrift

Het literair magazine 'Ochtendlicht' waar mijn korte verhaal in werd gepubliceerd, is nog online te verkrijgen via de webshop van Huis voor de Kunsten Limburg (doorscrollen naar Ochtendlicht, nr. 6). Binnenkort volgt een uitgave vanuit de Jan van Eyck, fraai vormgegeven als los verhaal. Voor wie het verhaal nog niet las: ik plaats het hier in PDF, als sneak preview van de verhalenbundel in wording. En voor degenen die graag via Facebook op de hoogte blijven: zie de link hieronder. Klik op de link voor het verhaal: Leefdrift Klik op de link voor mijn facebookpagina.

Inhaalslag: artikelen voor ZwartGoud oktober 2015- januari 2016

Ai... Even wat bijspijkeren hier. Erg veel aan het schrijven geweest en daarbij mijn eigen website een beetje vergeten... Deze keer nog links, in het vervolg zet ik de artikelen die ik voor ZwartGoud schrijf direct hier online. Artikel over blockbuster CERAMIX in Bonnefantenmuseum. Relativity of matter: Levi van Veluw in Marres. Exclusief interview met Lex ter Braak, directeur van de Jan van Eyck Academie. ZwartGoud was erbij: dEUS in de Lambertuskerk. Tekst Harry Prenger, foto's door mij. Last but not least: de expositie van  Alain Laboile in Centre Ceramique.

Adam en Eva *UNCENSORED*

Ongeveer 6000 jaar geleden, in het paradijs. Adam en Eva liggen te zonnebaden.
Eva verveelt zich te pletter. 'Wat zullen we vandaag gaan doen, Adam?', vraagt ze aan de perfect gebouwde, naakte jongeman naast zich. Adam aait loom de leeuw die net bij hem is komen zitten en haalt met een lieve glimlach zijn schouders op. Wat zouden ze moeten doen? Ze hoeven toch niks te doen? Er valt een sinaasappel op de grond. Eva pelt en peuzelt. Sap druipt tussen haar blote borsten. Adam klopt op de manen van de leeuw, staat op en rekt zich uit. Tevreden kijkt hij rond in het mooie, overvloedige, lieflijke paradijs. Bam. Eva heeft er genoeg van. Zomaar ineens. Dat zuurstokroze vredige lalaland komt haar de fraaie neus uit. Nee, ze hoeven inderdaad niks te doen. Alleen maar genieten van het eeuwige leven in het paradijs. Waar nooit een wanklank is. Waar alles wat ze zich maar kunnen wensen altijd, elke dag, in overvloed voor het oprapen ligt. Waar ze, kortom, in feite, niks te zoeken heeft. 'Ik vertrek.' zegt Eva. 'Ik ben het strontzat hier en fok dat: ik ga een appel van die boom daar plukken want die God van jou kan me m'n rug op. Ik denk dat Lilith gelijk had toen ze zei dat er weinig eer te behalen viel aan goed zonder kwaad te kennen. Ga je mee?' Adam -behoorlijk geschrokken- twijfelt even: hij vindt het allemaal wel best hier, eigenlijk. Maar hij was behoorlijk van slag geweest toen Lilith vertrok en ziet het helemaal niet zitten om echt in z'n uppie achter te blijven. Want al die beesten zijn lief en alles maar je kunt er niet echt een gesprek mee voeren. Op weg naar de poort plukt Eva nog snel een appeltje voor de dorst, Adam haalt haar in en is een beetje zenuwachtig. Kort daarna ontdekken ze kou, honger, en alle vleselijke genoegens. Er is spanning, er moet naar eten gezocht worden. Ze jagen en krijgen ruzie. Ze maken het weer goed, heel goed: ze hebben seks. En ze krijgen kinderen. Wonderlijk eigenlijk, dat er in het paradijs helemaal geen kinderen zijn.. De weg terug hebben ze nooit meer gezocht. En tot op de dag van vandaag gooien de nazaten van Adam en Eva de deur dicht voor Jehova's Getuigen: niemand met z'n volle verstand wil terug naar de verpletterende oppervlakkigheid van de perfectie.